Ο δρόμος για την Κόλαση είναι στρωμένος με διεικονικές προθέσεις. Παρωδία και ανατροπές στο βουβό Infierno των Φαράτσι και Τζίκε

Περίληψη

Αν και η ιστορία των βουβών κόμικς όπως και των εικονοβιβλίων είναι μεγάλη, μόνο κατά τις τελευταίες δεκαετίες έχουν συστηματικά μελετηθεί ως προς τη δομή τους, τις τεχνικές που μετέρχονται οι δημιουργοί τους και την αξία χρήσης τους στο πλαίσιο του πολυγραμματισμού και της μετάδοσης νοημάτων σε αναγνώστες και αναγνώστριες κάθε ηλικίας αποκλειστικά μέσω εικόνων. Ιδιαίτερα στα κόμικς όπου η εικόνα παίζει κυρίαρχο ρόλο στην ανάπτυξη της ιστορίας, η απουσία λόγου θέτει μια σειρά από προβλήματα και περιορισμούς αλλά, παράλληλα, επιβάλλει και μια σειρά από καινοτόμες λύσεις και τεχνάσματα που θα υποκαταστήσουν τις λέξεις και θα καταστήσουν αποτελεσματική την αφήγηση. Ορισμένα από αυτά τα τεχνάσματα όπως η διεικονική συσχέτιση των αναπλαισιωμένων εικόνων, συχνά παρωδιών, του σύγχρονου έργου με αντίστοιχες εικόνες προγενέστερων έργων με τρόπο που ανακαλούν στη μνήμη των αναγνωστών τα νοήματα των πρωτοτύπων και η ανατροπή των σεναριακώς αναμενόμενων μέσω αντιμεταθέσεων και μεταμορφώσεων που προκαλούν σύγχυση στον αναγνώστη υποβάλλοντάς τον σε ενεργητική αναθεώρηση των συμπερασμάτων του, αξιοποιούνται με ευφυή τρόπο στο Infierno των Τίτο Φαράτσι (Tito Faraci) και Σίλβια Τζίκε (Silvia Ziche), ένα βουβό κόμικς σε δύο μέρη που αποτελεί την περίπτωση μελέτης της παρούσας έρευνας. Με τον εντοπισμό τέτοιων παραδειγμάτων από το συγκεκριμένο έργο θα επιχειρηθεί η εξαγωγή συμπερασμάτων γύρω από τη λειτουργία των βουβών κόμικς με στόχο την περαιτέρω αξιοποίησή τους για διδακτικούς σκοπούς σε ποικίλα εκπαιδευτικά πλαίσια.