Η διαπολιτισμική επάρκεια των εκπαιδευτικών προσχολικής αγωγής στην συμπεριληπτική εκπαίδευση

Περίληψη

Τα παιδιά ερχόμενα από διαφορετικούς πολιτισμούς συνιστούν μια ευάλωτη κοινωνική κατηγορία, την οποία το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα καλείται να ενσωματώσει. Η ενταξιακή αυτή διαδικασία προϋποθέτει την ανάπτυξη εξειδικευμένων εκπαιδευτικών παρεμβάσεων και υποστηρικτικών δράσεων με στόχο την υιοθέτηση συμπεριληπτικού περιβάλλοντος. Υπεύθυνοι για την εφαρμογή αποτελούν οι εκπαιδευτικοί, οι οποίοι προκειμένου να προχωρήσουν στην οικοδόμηση ενός τέτοιου περιβάλλοντος, θα πρέπει να νιώθουν επαρκείς γνωστικά και έτοιμοι να διαχειριστούν τη νέα συμπεριληπτική τάξη που απονέμει ίσες ευκαιρίες σε όλους τους μαθητές. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει τις στάσεις των νηπιαγωγών στην οικοδόμηση συμπεριληπτικού περιβάλλοντος καθώς και τη διαπολιτισμική τους επάρκεια στη δημιουργία κλίματος αρμονικής συνύπαρξης.  Η μελέτη αφορά μια ποσοτική έρευνα και η συλλογή των δεδομένων έγινε -μέσω ερωτηματολογίων σε 201 νηπιαγωγούς δημόσιων σχολείων του νομού Δωδεκανήσου. Τα ευρήματα αναδεικνύουν ότι η πλειονότητα των εκπαιδευτικών δηλώνει εξοικειωμένη με την έννοια του όρου της «συμπερίληψης», ωστόσο εκφράζει προβληματισμό ως προς την πρακτική της εφαρμογή στη σχολική τάξη. Οι ίδιοι αναγνωρίζουν ότι δεν διαθέτουν την αναγκαία διαπολιτισμική προετοιμασία και την κατάλληλη επιστημονική επάρκεια, γεγονός που δυσχεραίνει μια αποτελεσματική - αποδοτική συμπεριληπτική διδακτική προσέγγιση.