Τέχνη και αυτοαφήγηση: Αγωνιστικότητα και αντίσταση στο αυτοπορτρέτο «eleven» της Kia LaBeija

Περίληψη

Στο παρόν άρθρο εξετάζεται η αυτοαφήγηση της καλλιτέχνιδας Kia LaBeija στο φωτογραφικό της αυτοπορτρέτο «eleven», το οποίο δομείται βάσει των εμπειριών της ως μη λευκή, οροθετική και μη ετεροφυλόφιλη γυναίκα που ζει στη Νέα Υόρκη. Το έργο μελετάται υπό την αναλυτική του φύλου, της φυλής, της σεξουαλικότητας και της υγείας, με σκοπό να αναδειχθεί πώς η τέχνη της έχει πολιτική διάσταση και συμβάλλει στη δημιουργία ενός αρχείου για τις αποσιωπημένες εμπειρίες έμφυλης βίας. Επικεντρώνομαι στα συναισθήματα ευαλωτότητας, όπως η μοναξιά και ο φόβος, ως δυνάμεις αντίστασης προς τις κανονιστικές δομές της πατριαρχικής εξουσίας. Μέσα από το έργο της LaBeija θα υποστηρίξω ότι η αυτοαφήγηση αποτελεί όχι μόνο δομικό συστατικό υποκειμενοποίησης αλλά και μαρτυρία για το πώς βιώνουν και βιώνονται τα μη προνομιούχα σώματα στους μητροπολιτικούς ιστούς.