Η επίδρασης της διαλείπουσας υποξίας σε βιοχημικούς δείκτες

Συγγραφείς

  • Μαρία Εμμανουηλίδου Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.
  • Μαρία Πρωτόπαππα Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.
  • Δημήτριος Μπαλαμπάνος Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.
  • Νικόλαος Ρετζέπης Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.
  • Δημήτριος Πανταζής Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.
  • Παναγιώτης Αγγελάκης Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.
  • Αλεξάνδρα Αυλωνίτη Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.
  • Ηλίας Σμήλιος Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.
  • Αθανάσιος Χατζηνικολάου Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.

DOI:

https://doi.org/10.26253/heal.uth.ojs.ispe.2026.2428

Λέξεις-κλειδιά:

υποξία, διαλείπουσα υποξία, βιοχημικοί δείκτες, μεταβολισμός

Περίληψη

Οι συνεδρίες σύντομων, επαναλαμβανόμενων και ελεγχόμενων εκθέσεων σε μέτρια επίπεδα υποξίας, καλούμενες ως διαλείπουσα υποξία (IH) μπορούν να βελτιώσουν την εγκεφαλική αγγειακή λειτουργία και την παραγωγή μιτοχονδριακής ενέργειας. Κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαπενταετίας, μια τροποποιημένη μέθοδος προπόνησης με διαλείπουσα υποξία (ΙΗ), εισήχθη και εφαρμόστηκε σε αρκετές μελέτες σε ανθρώπους ή κλινικές δοκιμές. Τα πρωτόκολλα ΙΗ που εφαρμόζονται ποικίλουν αναλόγως την συχνότητα, την ποσότητα και την διάρκεια της εφαρμογής τους. Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης ήταν να συγκεντρώσει τις μελέτες που εξέτασαν τις οξείες και χρόνιες επιδράσεις της ΙΗ σε βιοχημικούς δείκτες. Για την επίτευξη αυτού του σκοπού έγινε αναζήτηση στην επιστημονική βάση δεδομένων PubMed. Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι τα πρωτόκολλα οξείας υποξίας, οδηγούν σε σημαντική αύξηση της ερυθροποιητίνης, καθώς και σε ορμονικές και μεταβολικές προσαρμογές, χωρίς να παρατηρούνται αλλαγές στις αιματολογικές παραμέτρους και σε δείκτες οξειδωτικού στρες και αντιοξειδωτικής ικανότητας. Αντίθετα, στα πρωτόκολλα ΙΗ μεγαλύτερης διάρκειας (≥ 3 εβδομάδες), παρατηρείται αύξηση των επιπέδων αιμοσφαιρίνης και ερυθρών αιμοσφαιρίων και μείωση στα επίπεδα γλυκόζης, ολικής χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων. Συμπερασματικά, οι αποκρίσεις βιοχημικών δεικτών σε πρωτόκολλα ΙΗ φαίνεται ότι καθορίζονται σε σημαντικό βαθμό από την ένταση και την διάρκειά του πρωτοκόλλου της ΙΗ. Η διαλείπουσα υποξία πολλαπλών συνεδριών αυξάνει την αιμοσφαιρίνη και βελτιώνει το λιπιδαιμικό προφιλ, ενώ η οξεία επίδραση της ΙΗ επιφέρει ορμονικές και μεταβολικές προσαρμογές σε επίπεδα παραμέτρων όπως η κορτιζόλη, η τεστοστερόνη και το γαλακτικό οξύ.

Λήψεις

Τα δεδομένα λήψης δεν είναι ακόμη διαθέσιμα.

Λήψεις

Δημοσιευμένα

2026-10-19

Πώς να δημιουργήσετε Αναφορές

Εμμανουηλίδου Μ., Πρωτόπαππα Μ., Μπαλαμπάνος Δ., Ρετζέπης Ν., Πανταζής Δ., Αγγελάκης Π., Αυλωνίτη Α., Σμήλιος Η., & Χατζηνικολάου Α. (2026). Η επίδρασης της διαλείπουσας υποξίας σε βιοχημικούς δείκτες. Αναζητήσεις στη Φυσική Αγωγή και τον Αθλητισμό, 24(2), 74–83. https://doi.org/10.26253/heal.uth.ojs.ispe.2026.2428

Τεύχος

Ενότητα

Άρθρα

Most read articles by the same author(s)

1 2 > >>